nel blu dipinto di blu

Alberto Grozio heeft twee artistieke doelen. Hij heeft er altijd van gedroomd te kunnen vliegen, om op eigen kracht de zon en de sterren te bereiken, zoals Icarus; om boodschapper van het goddelijke te zijn, zoals Hermes, en vooral om te ontstijgen aan "publieke vijand no. 1 van de mensheid: de zwaartekracht".

Zijn tweede droom is onzichtbaar te zijn. Dit is de eeuwige droom der kunstenaars: de acteur die probeert te verdwijnen door zijn lichaam aan een ander "zelf" uit te lenen, de schrijver die zijn persoonlijkheid omvormt tot een veelvoud van aan personages en zo zichzelf tracht op te lossen, de musicus die probeert op te gaan in melodieën en ritme; de beeldend kunstenaar die, met de objecten en vormen die hij creëert, een nieuw lichaam voor zichzelf tracht te maken. Het is tenslotte ook de droom van de performer die een uitweg zoekt door de grenzen van zijn eigen lichaam te verkennen

Na diverse jaren van onderzoek is het Grozio eindelijk gelukt om beide doelen te realiseren.
Men kan de performance volgen vanaf verschillende strategische punten in de stad, volgens het volgende vluchtschema:

• 18h00: Cathédrale (start )
• 18h17: Place St-François
• 18h04: Place de la Riponne
• 18h23: quartier de la Gare
• 18h10: Place de la Palud
• 18h30: Arsenic (landing)

(versie Lausanne, 4/12/2001, festival "Les Urbaines")